Elementy stylu życia ludności wiejskiej
Od zarania dziejów najważniejszym zespołem wartości, w tradycyjnym społeczeństwie wiejskim, była ziemia i praca na niej. Chłopski styl życia charakteryzowała uległość wobec wymogów ziemi i gospodarstwa oraz dyspozycyjność pracy. Był on otwarty na środowisko lokalne, zamknięty natomiast na wszelkie zewnętrzne nowości. Stąd wynikała życzliwość wobec własnej grupy i nieufność w stosunku do obcych. Po ostatniej wojnie, wieś wkroczyła w epokę szybkich przemian. Najkorzystniejsze było odejście od systemu wartości, w którym urodzenie określało status społeczny jednostki. Praca w rolnictwie także stała się wartością względną, górę natomiast wzięły warunki socjalne i zarobki. Stosunkowo małe zmiany nastąpiły w podziale pracy między członkami rodziny. Dom, wychowanie dzieci, nadal pozostawały domeną kobiet, zaś mężczyźni poprzez pracę mieli zapewnić rodzinie byt. Wyjście z kręgu chłopskiej kultury pracy fizycznej i poszerzenie jej o nowoczesną kulturę czasu wolnego, wyzwoliło świadomość życia jednostki. Kształtujący się nowy wzór osobowy, akceptuje uczestnictwo w kulturze ogólnonarodowej i uniwersalnej.
Co to jest tradycja?
Co to jest tradycja? Spróbujmy odpowiedzieć sobie na tak postawione pytanie. Tradycją możemy nazwać treści kultury, jakie przekazywane są przez ludzi z pokolenia na pokolenie. Chodzi o treści, jakie uznane zostały przez dane społeczeństwo za doniosłe i istotne nie tylko dla współczesnych ludzi, ale również dla przodków i które warto przechować w pamięci przyszłych pokoleń. Do tradycji zaliczylibyśmy zatem na przykład wierzenia, obyczaje czy specyficzne dla danej społeczności poglądy i normy społeczne. W dalszych tekstach omówimy sobie przykłady takich tradycji, jakie znamy z polskiej kultury. Zapraszamy do lektury.
Tradycja i nowoczesność w kulturze wsi .